Of eigenlijk moet ik zeggen: Hallo mensen! Ik schrijf dit stukje namelijk vanuit hotel Westeinde in Maassluis. Yep, het zit erop, we zijn weer in het land!
Vanmorgen om half 9 werden we wakker gebeld door de automatische wekservice. En dat was best vervelend. Niet alleen omdat we pas rond half 6 lagen te slapen. Ook niet zo zeer omdat we ons beseften dat de vakantie er nu echt op zit. Maar vooral omdat we eigenlijk om half 10 pas wakker wilden worden, maar omdat de tijdinstelling van het toestel op onze kamer niet goed was, werden we dus een uur te vroeg gewekt. Gelukkig vielen we vrij snel nog een uurtje in slaap en begon de dag toch nog volgens plan.
Na de laatste douche en het inpakken van de laatste spullen, checkten we op tijd uit en zaten we om 11 uur stipt in de auto, op weg naar National om deze weer in te leveren. Dat inleveren was een fluitje van een cent: parkeer de auto op de aangewezen plek, dan komt er een mannetje naar je toe met een barcode scanner, die scant de auto, je krijgt er een bonnetje uit en thank you, that’s all! Alleen kregen wij nog een flinke borgsom terug, dus moesten we het hele autopark over binnenlangs tussendoor op weg naar de customer service. We werden geholpen door hetzelfde mannetje dat ons eerder de auto meegaf, dus dat was ook wel weer toevallig. Na een speurtocht van zo’n 10 minuten had hij het geld bijeen gevonden en konden we omstreeks 12 uur, 2 uur voor vertrek, naar de shuttlebus.
Even later waren we bij Terminal 5, de Delta terminal. Hier konden we zelf onze boarding passes uitprinten en dat ging vrij soepel, al bleef de machine op een gegeven moment bonnetjes voor ons uitspugen. Twee dode bomen verder was de machine uitgespuugd en vervolgden we onze weg naar de baggage drop off.
De vriendelijke medewerker aan het begin van de rijen wees ons naar de juiste rij en zo’n kwartier later bleek dat dus niet de juiste rij te zijn. Bedankt, meneer! Sterker nog, omdat de vlucht door KLM werd uitgevoerd (iets dat wij niet van tevoren hadden gehoord – sterker nog, de KLM site verwees ons een dag eerder nog naar die van Delta Airlines), moesten we niet bij Terminal 5, maar bij Terminal 2 zijn. Gelukkig zat die terminal maar een kilometer of 2 verder. Dus wij op zoek naar de bus die ons daarheen kon brengen. Na een korte zoektocht, hadden we de bus gevonden en een kwartier later waren we bij Terminal 2. Om 1 uur, een uur voor vertrek.
De tassen werden gewogen en konden we vervolgens inleveren bij de TSA, die met hun röntgenapparaat controleerden of wij geen verkapte terroristen waren. Vervolgens mochten we doorlopen naar rij numero 2, waar security onze paspoorten en boarding passes grondig inspecteerden. Even later was daar rij numero 3, waar de handbagage dezelfde grondige onderzoeken moesten doorstaan als onze reistassen. Zelfs onze schoenen moesten we uittrekken. Alles voor de veiligheid hè :-) Maar toen dat allemaal geregeld was, konden we gelukkig weer verder. 10 over half 2, 20 minuten voor vertrek.
Omdat we in de haast en consternatie nog niets hadden gegeten, liepen we naar de Brea Bakery voor een broodje om mee te nemen. Er stond echter een redelijke rij en iedereen in de rij werd één voor één persoonlijk geholpen door alle één de medewerkers die er waren, dus besloten we gezien de tijd een tentje verder te kijken. Hier hadden ze voorverpakte sandwiches en muffins, en we waren meteen aan de beurt, dus dat scheelde weer een stuk. Onderweg hebben we nog een zakje kauwsnoepjes opgepikt tegen de landingsoorpijn en toen liepen we door naar Gate 28. Vijf voor twee, nog 5 minuten... Ruim op tijd dus! Relaxed en vooral helemaal niet gehaast liepen we door de gate naar ons vliegtuig.
En toen begon de reis naar huis echt. Omdat we zo weinig hadden geslapen, dachten (of eigenlijk hoopten) we dat we in het vliegtuig wel even konden bijslapen. Dat ging vier keer een uur (Marjolein) en tien minuten (ik) goed. Verder hebben we ons weer vermaakt met films, series, spelletjes en het wonderschone uitzicht van de ondergaande én opkomende zon.
En daarmee eindigt onze fantastische drieweekse reis West-Amerika! Ik kan het echt iedereen aanraden, de westkust is zo veelzijdig! Of je nu van het groene leven houdt (Yosemite) of juist van het ruige woestijnlandschap (Death Valley), hou je van eindeloze leegte waar je stil van wordt (Grand Canyon) of juist van het levendige, drukke gekkenhuis (Las Vegas), Amerika heeft echt voor elk wat wils. Ik zou er nog eindeloos over verder kunnen schrijven... maar dat doe ik niet :-) Lees de hele blog nog maar eens door en je komt zelf tot de conclusie dat het echt een geweldige vakantie was!
That’s all, folks! See you around, have a nice day!
Kevin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten