We zijn inmiddels in Pismo Beach aangekomen, maar we hebben helaas nog niets van het mooie strand gezien en zullen dit ook niet meer gaan zien vrees ik. Ik voel me namelijk ontzettend klote, maar daarover straks meer. Ik zal eerst eens met vanmorgen beginnen, alhoewel daar eigenlijk ook begon waarom ik me nu zo rot voel... En ik vind trouwens dat een blog een realiteitsverslag is, dus daar horen ook de minder leuke dingen bij, waardoor ik besloten heb gewoon te vertellen waar ik last van heb.
Gisteravond lagen we eindelijk een keer op tijd op bed (rond 23:00 uur) en we besloten om het ontbijt vandaag te skippen, zodat we tot 10:30 konden slapen. Echt uitslapen hebben we deze hele vakantie nog niet gedaan en aangezien er nog een paar lange dagen aankomen, wilden we de batterijen even opladen. We hadden ook een heerlijk kingsize bed en een mooie kamer, dus alle ingrediënten voor een goede nachtrust waren aanwezig.
Vannacht werd ik echter een stuk of 5x wakker en ik merkte dat ik jeuk had. Nu ben ik altijd nog helemaal slaperig als ik er ’s nachts even uit ga, dus het was een kwestie van krabben en weer verder slapen. Toen ik vanmorgen alleen echt wakker werd, het licht was en ik in de spiegel keek schrok ik me rot: mijn hele lichaam (niet overdreven!) zit onder de uitslag!!! Echt overal en allemaal rode vlekken en plekjes. Daar kwam dus de jeuk vandaan! Nou echt, het ziet er niet uit. Gelukkig is mijn gezicht alleen maar rood en zitten daar de vlekken niet, maar ik heb nog nooit uitslag of iets dergelijks gehad, dus ik had geen idee waar het vandaan kwam. Ik ging meteen nadenken wat ik gisteren allemaal had gegeten en wilde ook bijna het hotel de schuld geven. Misschien heeft er wel één of ander insect/bacterie in het matras gezeten... Maar al gauw trok ik mijn eigen conclusie: die verdomde antibiotica in combinatie met een zonverbranding. In de bijsluiter van de antibiotica stond namelijk dat je huid extra gevoelig is voor de zon en je een grotere beschermingsfactor nodig hebt. Nu ben ik maandag tijdens het busritje in San Francisco (toen het fris was maar wel heel zonnig) een beetje verbrand bij mijn hals en die verbranding is dus binnen 24 uur volledig doorgestraald naar de rest van mijn lichaam. Het verklaart ook waarom ik me gisteren op het Alcatraz eiland ineens naar voelde. Want ik kreeg daar ineens koude rillingen en was de hele dag misselijk. Nu snap ik dat dit allemaal al heeft zitten werken. Bah, bah en nog eens bah. Het zit in ieder geval lichamelijk even niet mee deze vakantie: eerst was ik ziekjes vanwege een zware verkoudheid, toen kreeg ik een koortslip, toen de vervelende kwaal waardoor ik aan de antibiotica moest en nu dit weer!
Na het uitchecken zijn we (op advies van mijn moeder) meteen naar een apotheek gereden, waar ik advies kreeg van een echte apotheker. Deze meneer was heel vriendelijk en zei meteen dat het een allergische zonreactie op de antibiotica was. Hij vond het wel heel bijzonder dat het bij mij overal zat, omdat je dit normaal alleen op de verbrande plekken zou moeten hebben. Ja ja, bijzonder dat zijn die dingen bij mij altijd. :-( Maar goed, ik heb nu dus weer nieuwe pillen: tegen de jeuk. De allergie gaat er niet mee weg want dat zou vanzelf moeten gaan... Ik heb wel meteen mijn laatste twee antibioticapillen in de prullenbak gesodemieterd, want die rotzooi neem ik niet meer in. Ook ongelofelijk trouwens dat ik die allergie op de één na laatste dag van die 10-daagse kuur krijg. Ach ja... pech, pech en dus nog eens pech.
Na dit ‘vervelende begin van de dag avontuur’ zijn we naar Monterey Bay gereden, waar je de bekende Fisherman’s Wharf hebt. Deze heb je ook in San Francisco maar deze was natuurlijk een stukje kleiner en ook minder toeristisch. De bedoeling was om vandaag weer een boottochtje te maken, maar omdat ik nu elke zonnestraal moet vermijden, hebben we deze niet gedaan. Hoewel we m ook niet hadden willen doen als ik die allergie niet had gehad want ... Toen we in Monterey liepen begon het flink te REGENEN! En dat is heel bijzonder hier. Het werd ook fris, dus we zijn heel snel de Wharf afgelopen en zijn bij een restaurant gaan lunchen.
En na de lunch vonden we het wel welletjes en zijn we in de auto gestapt op weg naar Pismo Beach, wat nog zo’n 3.5 uur rijden was. Kevin heeft het grootste deel gereden, zodat ik onderweg mijn ogen nog even dicht kon doen, en om 18:30 waren we hier. Vlak bij het hotel hebben we nog een tussenstop gemaakt bij een grote supermarkt waar we het diner voor vanavond hebben gekocht: we hebben witte pistoletjes gekocht met los ham en brie, dus we hebben de broodjes zelf gesmeerd en lekker opgegeten. Als drankje hadden we er een vers sapje bij en met de banaan en vruchtensalade als toetje, hebben we onze vitaminen ook weer binnen. We hebben zelfs nog een broodje over, wat we alvast gesmeerd hebben en wat we morgenochtend meenemen op onze 4-uur durende reis naar Disneyland! We vertrekken morgenochtend namelijk al om 07:00 uur (eerst even ontbijten om 06:30) zodat we voor 12:00 uur bij Disneyland zijn. Morgen doen we dan Adventureland, wat tot 20:30 uur open is en de vrijdag hebben we dan de hele dag voor het Disneyland park zelf, wat van 10:00 – 24:00 open is. Of we nog puf hebben om morgenavond een stukje te schrijven, blijft dan nog even een verrassing maar ga er maar niet van uit. Dan zal het vrijdagavond worden en hebben jullie vanaf zaterdagochtend NL tijd weer wat te lezen. :-)
Ik ga er nu een einde aan breien en maar eens een warme lange douche nemen, want ik zit hier nu op bed met een lange broek, sloffen, een shirtje en twee truien aan en dat is natuurlijk niet echt zoals het moet zijn...
Tot het volgende stukje, wat hopelijk weer wat vrolijker is.
Marjolein
Geen opmerkingen:
Een reactie posten