Het is hier alweer zondagavond 21:00 uur en we hebben er een lange dag op zitten. Vanmorgen ging de wekker al om 05:15 uur! omdat Kevin het voetbal vanaf de aftrap wilde volgen. Zelf had ik zoiets van ‘ik slaap een uur langer en volg het dan wel vanaf de 2e helft’ ha ha. Maar respect voor Kevin dat hij er ook écht zo vroeg uit is gegaan!
Via de laptop (gelukkig hebben we hier in Page een snelle internetverbinding) hebben we uiteindelijk naar Radio 1 en naar Radio Rijnmond kunnen luisteren en via één of ander vaag internetkanaal konden we op een klein schermpje ook de wedstrijd Ajax-Twente zien. We hebben het nog 3-1 zien worden in Amsterdam maar daarna viel de verbinding weg en hebben we de slotfase helaas moeten missen. Maar tot die tijd was het reuze spannend!
Wij baalden natuurlijk nog het meeste van de wedstrijd Vitesse-Excelsior. Om de nacompetitie te ontlopen, moesten we met 4 doelpunten verschil winnen. En wat is het geworden: 1-4… Dus we hadden er óf eentje meer moeten scoren óf dat tegendoepunt had niet mogen vallen. In ieder geval was het nu extra zuur en balen, dat we op 1 doelpunt verschil en een heel goed seizoen met verrassend veel punten, toch de nacompetitie moeten spelen. Ach ja, het is maar voetbal natuurlijk, maar we hebben wel even staan vloeken.
Daarna zijn we maar meteen doorgegaan naar het ontbijt, wat verrassend uitgebreid is hier. Er stond gesneden fruit, er waren bagels en ook ‘normale’ broodjes en ook kon je een wafel maken. En dit ontbijt was inclusief, dus hier hebben we even goed van genoten.
Na het ontbijt ben ik weer terug naar bed gegaan, omdat ik me helaas alleen maar rotter ben gaan voelen. Die verkoudheid heeft meteen heftig doorgezet: ik loop de hele dag te niezen en te snuiten, heb rode ogen, heb een rode neus en heb totaal geen energie. Echt zwaar klote dus!!! Gelukkig zitten we nu een paar dagen op plekjes waar we ook wel wat minder kunnen zien en het wat rustiger aan kunnen doen, dus dat doen we dan ook maar. Na het ontbijt hebben we aan Housekeeping gevraagd of de kamer na 12:00 uur schoongemaakt zou kunnen worden (gebeurt normaal in de ochtend) omdat ik me niet lekker voelde en nog even wilde slapen en dat was gelukkig geen probleem. De service hier is echt prima en Best Western is een fijne hotelketen! Ik heb ook nog een beetje kunnen slapen en om 11:30 ben ik gaan douchen en een half uurtje later zijn we ingesmeerd en al vertrokken, op weg naar ‘Lake Powell’.
Het was gelukkig maar 10 minuten rijden en bij de ingang van het nationale park kwam onze ‘annual national parks pass’ alweer goed van pas, waardoor we geen entreegeld en parkeergeld hoefden te betalen. We zijn eerst naar de haven gereden, waar we voor 16:15 uur de ‘Antelope Boat Trip’ van 1.5 uur hebben geboekt. We zitten hier namelijk nog steeds in het gebied van mooie bergen, rotsen en canyons en nadat we dit natuurfenomeen al per auto en per helikopter hadden bekeken, mocht verkenning per boot natuurlijk niet ontbreken. :-) En het is echt schitterend hier. Je zit midden in de woestijn en ineens is daar een super mooi meer: het Lake Powell, met daarin de beroemde Glen Canyon Dam.
Nadat we de boottocht hadden gereserveerd, zijn we het gebied eerst nog even met de auto gaan verkennen. We zijn een stuk het land ingereden en hebben gezien hoe de armere Amerikanen hier op een soort woonwagenkamp wonen. We hebben ook genoten van een aantal uitzichtpunten, hebben een wandeling langs de haven gemaakt en hebben op een bankje in het zonnetje een sapje en Ben & Jerry’s ijsje genuttigd: was heerlijk! Vandaag was het hier trouwens zo’n 28 graden en zonnig: uitstekend weertje dus. Waar we morgen naartoe gaan, is het echter maar (maximum) 13 graden en is het ’s nachts net boven het vriespunt en zo blijven we een reis van uitersten maken.
Om 16:00 hebben we ons weer gemeld bij de haven en kon onze boottocht beginnen. Ik denk dat we met zo’n 50 personen op de boot zaten, waarvan er maar 18 plekjes op het bovendek waren. Voordat we naar de ligplaats van de boot liepen, had ik dit namelijk als tip van een toeriste meegekregen die net van de boot af kwam: ‘zorg dat je als één van de eerste aan boord bent en een plekje op het bovendek bemachtigt want de andere plekjes zijn binnen’ en dat hadden we goed in ons oren geknoopt. En... het is gelukt en we zaten lekker buiten!
Tijdens het varen kregen we ook veel informatie die in het Engels door een koptelefoon werd verteld. Goed geregeld dus! De witte stukken op de rotsen, geven aan hoe laag en hoog het water van de rivier kan staan. Nu stond het water laag maar dat kan zomaar veranderen. En dat wordt allemaal weer geregeld door die Glen Canyon Dam. Dit Lake Powell is in ieder geval ontzettend belangrijk voor Amerika, want er werd verteld dat er 24 miljoen mensen van dit water afhankelijk zijn. Echt heel indrukwekkend allemaal!
Na de Canyons zijn we ook nog naar de dam toe gevaren en daarna begon de terugreis alweer. Die anderhalf uur zijn voorbij gevlogen, maar het was echt een mooi tochtje en ook hebben we onderweg nog van het lekkere weer kunnen genieten. :-)
Oh ja, de foto links is nog vanaf de wal gemaakt, de tweede foto vanaf het water.
Toen we weer aan wal stonden, zijn we meteen naar de auto gelopen en zijn we naar de supermarkt gereden, waar we nog wat verse sapjes en nieuwe zakdoekjes voor mij hebben gekocht. Daarna hebben we bij de Subway twee extra grote verse bruine broodjes gekocht (tonijn, sla en tomaat voor mij en ‘steak and cheese’ voor Kevin) en zijn we nog even langs de pizzeria gereden waar we gisteravond gedineerd hebben. Hier wilden we nog een mooie foto van maken, wat gisteren niet lukte omdat het toen al helemaal donker was. Hierbij dus alsnog de foto’s van dit bijzondere restaurant, waar we heerlijk gegeten hebben:
Omdat ik toch wel erg blij was dat de dag er op zat, hebben we dus op de kamer gegeten en zijn we er niet meer uit geweest. Ik heb meteen een hete douche genomen en heb daarna wat mailtjes bijgewerkt, heb opgeruimd en ben nu dit stukje aan het typen. Als ik hier mee klaar ben, gaan we gauw slapen want Kevin is toch ook wel gaar na maar 4 uurtjes slaap van afgelopen nacht en weer een hele dag hier.
Morgenochtend gaan we op weg naar onze volgende bestemming: Bryce Canyon. Dit is ook weer een nationaal park, waarbij we veel moois zullen zien, maar waarbij we het wel rustig aan, en op ons eigen tempo, kunnen doen allemaal. Kevin heeft aangeboden om morgen het hele stuk (3 uur) te rijden, aangezien ik niet helemaal scherp ben nu, dus dat vind ik wel een prettig idee. Uiteraard stoppen we dan tussendoor wel om even te pauzeren. Hopelijk voel ik me snel weer beter want vanaf dinsdag komen we aan in Las Vegas, waar we 3 dagen en nachten zullen blijven!!!
Marjolein
Hi Kev en Marjo, wat een ruimte en natuur daar allemaal zeg. Ik hoop dat je (Marjo) ondanks de verkoudheid toch nog kan genieten van alles. Waarschijnlijk gaat alles al weer stuk beter nu :-) Jammer van 020 nog, en ook van Feyenoord en Excelsior natuurlijk. Ik ga snel jullie volgende stukje lezen! Groetjes
BeantwoordenVerwijderen