We hebben net een sanitaire stop gemaakt in Tehachapi, Marjolein is nu weer verder aan het rijden en ik kan dus mooi alles over gisteren vertellen. Gisteren was de dag dat we Vegas weer moesten verlaten. Maar niet voordat we nog een klein “shotje Vegas” tot ons hebben genomen...
Om kwart voor 10 ging onze wekker en ruim een uur later waren we gedoucht, aangekleed, ingepakt en klaar om uit te checken. De bellboy stond even over elven klaar voor onze deur en de trolley werd weer volgeladen met onze spullen. Een minuut of 10 later stonden we 28 verdiepingen lager bij de auto, waar de spullen voor ons werden ingeladen door de oudere “bellman”, die het werk al 11 jaar deed maar naar eigen zeggen “Godzijdank niet in Vegas woont”. We hebben de beste man een mooie tip gegeven en zijn toen gaan uitchecken bij de receptie.
Ondertussen hadden Marjolein en ik het nog over het pokertoernooi van de dag ervoor gehad, dat we door de zenuwen (een pokertoernooi in een casino in Vegas was toch een nieuwe en spannende gebeurtenis voor ons) niet ons beste spel hebben kunnen spelen. Bovendien hadden we nog wat gokbudget over, dus jullie raden het al... Op naar de inschrijfbalie voor nog één afsluitend toernooitje!
Onderweg naar het Luxor hotel, liepen we langs de “wedding chapel” van ons eigen hotel. Natuurlijk moesten we hier ook even een kijkje nemen, immers staat Vegas niet alleen bekend om alle gokgelegenheden en grote shows, maar ook het trouwen is een belangrijk onderdeel van deze bruisende stad.
Toen we ingeschreven waren, zijn we à la carte gaan ontbijten in het Luxor. Marjolein had een flinke omelet en ik een “houthakkersontbijt” met ei, pannenkoeken en nog meer van dat soort caloriebommetjes. Het smaakte uitstekend en toen we alles opgegeten en afgerekend hadden, was het 10 voor half 1 en tijd voor ons tweede toernooi!
We waren een stuk minder zenuwachtig dan de vorige keer, bovendien zaten we nu wel aan dezelfde tafel. Dus nu moest het dan toch echt gaan gebeuren!
Na zo’n drie kwartier had Marjolein pech dat ze met drie zessen, een redelijk sterke hand, tegen een straat opliep, waardoor ze veel fiches verloor. Ze heeft zich nog aardig teruggeknokt maar helaas wist ze met koning-tien niet te winnen van aas-tien en lag ze er na een uurtje uit.
Ik ging daarentegen best lekker deze keer! Na een uurtje of 3 spelen stond ik zelfs aan kop met 31.000 punten en nog 4 man aan tafel. En toen... sloeg het noodlot toe.
Ik callde een all-in met AQ tegen A5, toen villain zijn 5 hitte, waardoor mijn stack halveerde, en een halve ronde later moest ik all-in met AT tegen A6 en er kwam natuurlijk weer een 6 op tafel en toen was het exit Kevin.
Of, in Jip en Janneke taal: ik zet twee keer veel fiches in met de beste hand en door stomme pech verlies ik ze allebei en toen was het klaar. Vierde plaats, geen centjes. Balen dus! Maar al met al vond ik het een fantastische ervaring en heb ik geen moment spijt gehad!
Nu was het écht mooi geweest: wegwezen uit deze stad! We vertrokken zo rond 4 uur richting Death Valley, waar we om 7 uur aankwamen. Death Valley is de woestijn van de VS en de op één na heetste plek op aarde, en dat was te merken, want het was er zo’n 35 graden Celsius – om zeven uur ’s avonds! Dus toen we eenmaal ingecheckt waren, hebben we meteen onze korte kleren aangetrokken.
Het was inmiddels 10 uur en aangezien we er een paar zware dagen Vegas op hadden zitten, waren we echt wel moe. Bovendien hadden we een reis van 425 mijl voor de boeg... Dus zijn we lekker vroeg naar bed gegaan.
Het is een droge boel in de woestijn!
En nu zitten we dus (inmiddels alweer zo’n 4 uur) in de auto en zijn we halverwege onze volgende bestemming: El Portal, Yosemite Park! Als jullie dit lezen, zijn we daar inmiddels veilig aangekomen :-)
Cheers!
Kevin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten