Vanuit de auto naar Pismo Beach ga ik jullie alles vertellen over onze tweede dag San Francisco en de eerste avond in Monterey.
Gisterochtend werden we om 8 uur wakker, zodat we om half 9 nog even konden genieten van het gratis ontbijt. Er waren hier namelijk twee ontbijtjes: een gratis eenvoudig inbegrepen ontbijt, en het “specials” ontbijt waar je vanaf 6 dollar à la carte kon ontbijten. Maar het enige verschil was een eitje (waar we er voorlopig wel genoeg van op hebben hier :-), worst en bacon... Dus het gratis ontbijt was perfect voor ons!
Na het ontbijt hebben we de tassen weer ingepakt en na het gebruikelijke douchen-tanden-poetsen-enzovoorts-ritueel, gingen we op pad naar de pieren van San Francisco. We parkeerden de auto bij Pier 25, een grote openbare parkeerplaats, en liepen het laatste stukje naar pier 33, waarvandaan de Alcatraz cruise vertrok. Mooi op tijd, om 5 voor 12, waren we bij de ingang van de boot. En vijf minuutjes later vertrok deze boot stipt om 12 uur naar het gevangeneiland in de baai van San Francisco.
Na het praatje liepen we naar het theater, waar een 17-minuten durende documentaire werd uitgezonden over het eiland. Dat was best interessant, zo wist ik bijvoorbeeld niet dat het personeel en hun gezin ook op het eiland woonden en dat dat eigenlijk best rustgevend, veilig en zelfs idyllisch was. Of dat het eiland een belangrijke rol heeft gespeeld bij de emancipatie van de “native americans” – de indianen – in de jaren ’60 en ’70.
Na de documentaire begonnen we aan de klim naar de top van het eiland, zo’n 45 meter hoger gelegen. Hier lag het originele gevangenisgebouw, welke we konden verkennen met behulp van een “audio-tour”. Deze toer duurde 45 minuten, waarin je tijdens het lopen door het gebouw op de hoogte werd gebracht van alles wat zich hier heeft afgespeeld. Vooral de “slag om Alcatraz”, een ontsnappingspoging waarbij 7 mensen (4 gevangenen en 3 medewerkers) het leven lieten, werd op een indrukwekkende en levendige manier vertolkt, waardoor de tocht door het gebouw extra interessant was. Die gevangenishokjes zijn echt ongelofelijk klein (1.5 x 3 x 2 meter) en ik kan me voorstellen dat hier opgesloten zitten echt een straf was.
Na de audio-tour was het alweer half 3 en gingen we op weg naar de dok om de boot terug naar het vasteland van San Francisco te nemen. Daarna zijn we eigenlijk meteen naar de auto doorgelopen, op doortocht naar Monterey. Het was een relatief kort ritje (iets meer dan 2 uur rijden, een van de kortste afstanden deze vakantie), maar door de files in en rond San Francisco hebben we er toch nog dik 3 uur over gedaan. Halverwege reden we langs een grote Safeway supermarkt, waar we nog even de laatste inkopen voor deze vakantie gedaan hebben (nog wat Red-Bulletjes, flesjes water, vers fruit, kauwgom en andere spulletjes).
Aangekomen in Monterey, zijn we ingecheckt en meteen naar de kamer gegaan. Hotel Abrego, ons hotel in Monterey, had een hele mooie kamer met een groot bed, grote televisie en uitstekende douche, dus dat was wel lekker! We zijn meteen gaan douchen en even later, rond 8 uur, gingen we op weg om een hapje te eten.
Het restaurant van het hotel, waar we aanvankelijk onze zinnen op hadden gezet, was echter helemaal niet gezellig. Er was geen muziek, er zaten praktisch geen mensen binnen (en de drie mensen die er zaten, waren Hollanders) en de kaart was ook niet echt in ons straatje. Dus besloten we een leuk restaurantje in de buurt te zoeken.
Bleek er dus helemaal geen leuk restaurant in de buurt te zijn... Hebben wij weer! Uiteindelijk, na een uur zoeken en de weg vragen, hebben we toen maar lekker een zak junkfood gehaald bij de Jack in the Box en deze heerlijk op de kamer opgegeten. En volgens mij was dat nog het gezelligste etentje dat we hier in de buurt konden hebben!
Na het eten hebben we nog even wat spulletjes in de tassen opgeruimd, de laatste dingetjes op internet opgezocht en toen was het tijd om een keer lekker vroeg naar bed te gaan en uit te slapen, want deze echte reis begint er nu wel een klein beetje in te hakken. Dus om 10 uur lagen we op één oor en vervolgden we onze reis naar Dromenland.
Tot de volgende keer!
Kevin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten