Op bezoek bij Shamu

Good morning Holland!

Vandaag hebben we er weer een lekkere, gezellige, volle dag opzitten! Onze wekker liep af om 8:30 in de ochtend. Net uit bed hebben we meteen onze kleren aangetrokken en zijn we naar de receptie gelopen om het gratis “ontbijt” te halen. Het ontbijt bestond uit een muffin, een kop koffie/thee en een beker jus d’orange. Lekker simpel maar wel lekker om de eerste trek een beetje te stillen. We hebben de spullen meegenomen naar onze motelkamer (er is geen echte ontbijtzaal maar meer een afhaaltafel waar je je pastries en drinken kan pakken).

Na het ontbijt hebben we de douche uitgeprobeerd. Tot nu toe hebben we overal vaste douchekoppen; ik weet niet of dat iets typisch Amerikaans is of dat het nu gewoon twee keer toeval is, maar het valt tot zover in ieder geval wel op. Na het douchen, even over tienen, hebben we de tas ingepakt en zijn we met de auto vertrokken richting Seaworld!

Na een kleine 20 minuten kwamen we aan bij Seaworld. Even een mooi plekje zoeken voor de auto – het enige plekje waar nog een beetje schaduw was - en daarna op naar de kaartjes en het park. Meteen het eerste bassin dat we tegenkwamen was al erg indrukwekkend: een reuzenorka, Shamu genaamd, zwom z’n rondjes in het bad. Wat een beest is dat zeg! We hebben meteen foto’s gemaakt en een filmpje geschoten van dit groteske dier.

Onze eerste show was de zeehonden- en ottershow van 11:15, waar we mooi op tijd voor waren. De zeehonden, zeeleeuwen en otters speelden bekende TV-shows na, zoals Superman, C.S.I. en Dancing with the Stars, dus dat was erg lachen geblazen.

Na de show hebben we een kop koffie en een smoothie gedronken, om vervolgens de attracties eens te bekijken. We kwamen aan bij de water- annex achtbaan “Journey to Atlantis”. Deze attractie vonden we allebei erg leuk, zo leuk zelfs dat we ‘m twee keer achter elkaar bezocht hebben. Het was gelukkig helemaal niet druk op het park, dus wachtrijen hadden we nergens.

Na de achtbaan liepen we verder naar het (Ant-)Arctische hoekje. Na een leuke 3D-simulatie (je weet wel, zo’n groot videoscherm met een bak die dan lekker mee gaat schudden met het beeld) kwamen we uit bij de ijsberen en vooral de witte walvissen (Beluga’s). Ik had die nog nooit van m’n leven in het echt gezien, dus dat was wel even indrukwekkend. 

Even verderop waren de pinguïns - mijn favoriete dieren - dus die hebben we ook meteen even bekeken. Vervolgens gingen we naar de haaien. Letterlijk hè. Bij de “Shark Encounter” kregen we eerst de haaien van bovenaf te zien, een klein stukje verder konden we door een buis onder de haaien door wandelen. We hebben ze dus van alle kanten goed bekeken en op de gevoelige plaat vastgelegd. Na de haaien hadden we zin in een broodje, die waren op het park echter niet te vinden. Alleen hele grote mega saladebakken en sandwiches enzo, maar dat was allemaal veel te veel voor de kleine trek. Bovendien was het inmiddels kwart voor drie en om 15:00 uur zou de “grote show” met Shamu beginnen.

Net op tijd liepen we de tribunes op om plaats te nemen voor de Shamu Show. Het was wel erg leuk om het grote kolos te zien zwemmen, springen en andere kunstjes uit te halen. Het hoogtepunt was nog wel het klappen met z’n staart, waardoor de eerste 10 à 12 rijen echt zeik- en zeiknat werden.

Omdat wij aan de late kant waren, zaten we – gelukkig – ver genoeg achterin om niet nat te worden. Dat zou na de show nog wel veranderen… Maar daarover straks meer. Eerst liepen we nog langs het dolfijnenbassin. Anders dan bij het Dolfinarium, kon je hier als bezoeker gewoon je hand in het bad steken en de dolfijnen aaien. Dat was wel bijzonder om eens meegemaakt te hebben.

Daarna liepen we naar de wildwaterbaan, the Shipwreck Rapids. De attractie is qua vorm te vergelijken met de Piraña in de Efteling: ronde vlotten die ronddobberen door een rivier met watervallen en versnellingen. Echter is de Piraña kinderspel vergeleken bij deze attractie. Hier ga je namelijk wel gewoon recht onder de waterval door, in plaats van er lafjes langs te scheren. Bovendien zijn op diverse plekken langs de baan waterkanonnen, welke door het publiek voor 25 dollarcent bediend kunnen worden. En daar werd gretig gebruik van gemaakt, waardoor we na een rit van zo’n 5 minuten kletsnat uit het vlot klauterden. Gelukkig waren er “opdroogkasten” aan de kant, zodat we daar nog enigszins droog van werden.

De volgende show die we bezochten was de Blue Horizons, een bijzondere combinatie van dolfijnen, ara’s en menselijke acrobaten. Ook deze show was weer leuk om te zien en heeft mooie beelden opgeleverd.

Om de dag af te sluiten, wilden we nog met de kabelbaan langs het park, maar omdat de windkracht steeg, werd deze attractie voortijdig gesloten. Jammer, helaas… Daarom hebben we als goedmakertje nog een ritje in de Skytower gemaakt. De cabine rondom deze toren stijgt naar grote hoogte, zodat we het hele park nog een keer goed konden bekijken vanuit de lucht. Als afzakkertje hebben we nog naar een knuffel gegrepen – helaas hebben we mis gegrepen. Maar dat mocht de pret niet drukken – al met al was het een hele leuke dag in Seaworld!

Vanuit Seaworld zijn we – nog altijd met nat ondergoed – direct doorgereden naar de kust van San Diego. Na een minuutje of 10 rondrijden, hadden we een parkeerplaatsje gevonden. Dat was best grappig: de “parkeermeter” (als je het zo kan noemen) was een soort bord met allemaal kleine brievenbusjes. Elk brievenbusje correspondeert met een parkeerplaats. Betalen voor je parkeerplaats doe je door een dollarbiljet op te vouwen en in de brievenbus te stoppen. Elk half uur komt de politie dan controleren of je wel (genoeg) betaald hebt. Een tamelijk ouderwets systeem als je het mij vraagt, maar het werkt blijkbaar nog wel :-)

Voordat we daadwerkelijk gingen eten, hebben we een kleine wandeling langs het strand gemaakt. We hadden een leuk restaurantje gezien met uitzicht over het strand, maar dat bleek achteraf vol te zijn en bovendien hadden ze geen echte eettafeltjes dus moest je aan een soort lange bar eten. Uiteindelijk zagen we een minstens net zo leuk strandtentje, waar we aan tafel zijn gegaan. Want we hadden inmiddels best trek!

Toen we aan tafel zaten, kregen we meteen twee grote glazen ijswater en werden we zeer vriendelijk te woord gestaan door de dienstdoende bediende. Dat valt sowieso erg op hier: hoe ontzettend – bijna overdreven – vriendelijk iedereen is! We begonnen met een portie knoflookbrood, daarna ging Marjolein voor de Ceasarsalade met kip en ikzelf had mijn zinnen gezet op de inktvisburger. Ik ga meteen een recept voor inktvisburger opzoeken op internet, want ik vond het wel erg lekker!

Op de weg terug naar de auto wilde we nog een klein ijsje, maar de ijszaak ging net dicht toen we aankwamen. Helaas, maar wat in het vat zit… Dus dat ijsje komt vast nog wel deze vakantie!

En nu zijn we dus weer op onze kamer aangekomen. Het is hier inmiddels half 10 en we gaan niet al te laat naar bed vandaag. Morgen staat namelijk de reis naar Palm Springs op het programma, en daar willen we uitgerust aan beginnen. Daarom zeg ik bij deze: welterusten en tot de volgende blog!

Kevin