Eerste blog vanuit Amerika

Zaterdag 7 mei 2011, 18:00 Amerikaanse tijd
Een hele goedenavond! Het is hier nu 18:00 Amerikaanse tijd, wat voor ons gevoel 03:00 ’s nachts betekent, maar we willen het op deze eerste dag tot minimaal 19:00 volhouden, zodat we daarna lekker 12 uur kunnen slapen en zo weinig mogelijk last zullen hebben van de beroemde jetlag, dus ga ik het eerste stukje van onze blog schrijven. :-)

Onze vakantie is eigenlijk gisteravond al begonnen, toen we om 20:45 uur bij Pim en Wilma in de auto stapten en door mijn ouders werden uitgezwaaid. Gistermiddag zelf was het uiteindelijk nog haasten, haasten, haasten omdat ik 2.5 uur later klaar was met werken dan gepland en Kevin ook pas om 17:00 thuis was. We hebben dan ook vrij snel mijn ouders gebeld dat we 18:00 niet gingen redden en dat we een uurtje later zouden zijn. Uiteindelijk was om 18:45 alles ingepakt, hebben we de spullen naar beneden en naar de auto gesjouwd en zaten we om 19:15 aan een lekkere Chinese maaltijd.

Om 20:00 moesten we op het laatste moment ook nog online inchecken en daar hadden we niet langer mee moeten wachten. We hadden nu nog net 2 plaatsen naast elkaar en bij het raam. De rest was al voorgeblokt en er waren alleen nog stoelen in het midden van het toestel vrij. Maar toen dat uiteindelijk ook gelukt was, kon onze vakantie om 20:45 beginnen.

Via Michel hebben we een nachtje Hilton Schiphol kunnen boeken (nogmaals bedankt Mies, ook voor de chocolaatjes en het kaartje op de kamer!) en nadat Pim en Wilma ons nog even geholpen hebben met het naar boven brengen van alle bagage en ons een fijne vakantie gewenst hebben, zijn wij in de bar een drankje gaan drinken. Uiteindelijk lagen we om 24:00 op bed en hebben we kort maar heerlijk geslapen!

Vandaag werden we om 05:30 gewekt door de receptioniste (we hadden een wake up call aangevraagd), werden we een uurtje later door de portier met de shuttle bus naar vertrekhal 3 gebracht en zaten we om 07:00 uur alweer terug in het hotel aan het luxe en uitgebreide ‘Hilton Breakfast’. We wisten natuurlijk van tevoren dat dit een hele lange dag zou gaan worden, die we met een stevig ontbijt wilden beginnen. En dat is gelukt: we hebben heerlijk ontbeten! En Hilton blijft fantastisch qua service, want toen ik aan een ontbijt medewerker vroeg of er toevallig ook iets zoets was (we weten nog van eerdere ervaringen dat er ook wel eens pannenkoekjes waren) zei hij dat deze niet meer standaard op het buffet te vinden waren maar dat we deze gewoon konden bestellen. Sterker nog, hij ging het meteen voor ons regelen en we hebben deze dan ook als toetje lekker laten smaken!

Om 08:00 uur checkten we uit en om 08:45 gingen we door de douane. Hier hebben we wel even in de rij moeten staan, maar de controle viel ons reuze mee. De handbagage werd pas bij de gate gecontroleerd en de bodyscan was ook een fluitje van een cent. Je moest in een soort cabine gaan staan met je handen omhoog en als je dan een OK kreeg was het goed. Bij mij gaf ie alleen één of andere vage melding, waardoor ik ook nog gefouilleerd werd (gebeurt mij altijd!) maar gelukkig was dat snel in orde en mocht ik ook doorlopen.

En de grote verrassing was dat we tóch met KLM vlogen. Toen we de reisbescheiden kregen, stond er namelijk dat we met een Delta Airlines toestel zouden vliegen, waarbij de vlucht uitgevoerd zou worden door KLM bemanning. Maar dat is waarschijnlijk later toch weer aangepast. Het was in ieder geval een mega groot vliegtuig (Boeing 747-400 voor de mensen die er verstand van hebben) met rijen van 3, 4 (midden) en 3. Ook was er een 1e verdieping waar de business class gasten zaten. En het toestel zat bijna helemaal vol!

Maar we moeten zeggen dat onze 11 uur vliegen echt voorbij zijn gevlogen (ha ha). We gingen om 10:15 uur de lucht in en voordat we het wisten was het al 12:00 uur en kregen we een warme en uitgebreide lunch geserveerd. En dan zit je zo een uur te eten, want het was een 3-gangen lunch met daarna ook nog koffie en thee. Smaakte prima trouwens. Verder hebben we nog uitgebreid naar ons privé tvtje in de stoel voor ons gekeken en hebben we alle mogelijkheden (muziek, spelletjes, landen informatie, reisinformatie, tv series, films en nog meer) bekeken. Is wel luxe hoor dat dit tegenwoordig allemaal kan. We kregen ook van de KLM een hoofdtelefoon aangeboden die we later nog mochten houden ook, dus dat was echt top.

Om 13:30 ben ik mijn ogen dicht gaan doen (kussentjes en dekentjes werden ook uitgedeeld) en heb ik tot 16:30 kunnen slapen. Kevin had eerst nog een puzzel afgemaakt en is daarna ook voor twee uurtjes in slaap gevallen. Daarna kregen we nog een ijsje, weer wat te drinken, later nog nootjes en weer wat te drinken, ook ergens nog een glas jus d’orange en om 19:30 uur ook nog een complete avondmaaltijd. Kortom, ook de service van de KLM is uitstekend! En de laatste uurtjes hebben we ons vermaakt met het lezen van bladen, het kijken van een film (Kev) en het lezen van ons boekje met allerlei tips en bezienswaardigheden (die we van de reisorganisatie hadden gekregen) en hadden we uiteindelijk niet het idee dat we 11 uur in een vliegtuig hadden gezeten, dus dat was positief.

Om 11:45 uur Amerikaanse tijd zijn we geland en hebben we meteen het thuisfront gesmst. Daarna duurder het allemaal wat langer… Bij de douane hebben we 3 kwartier in de rij gestaan en hier zijn de veiligheidsmaatregelen weer veel uitgebreider dan in NL. We hadden in het vliegtuig al een formulier moeten invullen met een aantal gegevens en bij de douane moesten we de vragen beantwoorden wat we in de USA kwamen doen en hoe lang we wilden blijven. Vervolgens werden er vingerafdrukken gemaakt van zowel je linker als je rechterhand: eerst van je 4 vingers en daarna ook nog van je duim. En de procedure werd afgerond met het maken van een foto. We hebben gelukkig niets te verbergen, dus we vonden het allemaal prima en ook was het interessant om dat allemaal te zien.

Gelukkig waren de twee grote tassen ook veilig op LAX (Los Angeles Airport) aangekomen, wat altijd wel weer een hele geruststelling is en konden we op zoek naar de ‘car rental’. Nu was dit natuurlijk onze eerste keer in Amerika en we kunnen je vertellen dat Schiphol echt niks is, vergeleken bij dit immense vliegveld. We moesten uiteindelijk een bord ‘car rental’ volgen en werden naar een bushalte geleid, waar we niks van begrepen. Maar ja hoor, daar kwamen allemaal bussen van de verschillende ‘car rental’ bedrijven en die bussen gingen je naar het kantoor van de ‘car rental’ brengen. Echt bizar! Dus wij stapten in de bus van ‘National’ en 10 minuten later, stonden we in de lift op weg naar de 2e verdieping waar de receptie zat.

Helaas zijn we daar zo’n anderhalf uur in de weer geweest en ging het niet echt vlot. Wat bleek nu: de voucher van de autohuur stond op Kev zijn naam en onze creditcard staat op mijn naam. Waar dat in Nederland totaal geen probleem is, was dat het hier wel. Er kan alleen een authorisatie (borg) op een creditcard gemaakt worden als de naam van de creditcard houder overeenkomt met de naam op de voucher. Pff…. Daar was gewoon niets aan te doen. We hebben nog geprobeerd om de auto om te zetten naar mijn naam maar dat ging allemaal niet. De enige optie was dat we de borg van 300 Dollar contant moesten betalen. Maar er kwam ook nog een verzekering bij van 180 Euro (we hebben nu een soort van wegenwacht service afgesloten voor de volledige 3 weken, waarbij we een nummer kunnen bellen als er iets mis is en ze ons dan komen helpen), waardoor we in één keer 480 Dollar moesten betalen. En per bankpas kan je hier per dag maar maximaal 200 Dollar opnemen. Dus ja hoor, we kwamen 80 Dollar tekort. Wat een gedoe zeg. Gelukkig was daar nog de creditcard, waar we ook maximaal 200 Dollar van op konden nemen, en hadden we toch genoeg geld voor de borg, verzekering en voor de rest van de dag. Maar dat duurde dus allemaal even…

Vervolgens waren alle papieren in orde en werd ons verteld dat we naar buiten mochten lopen en van het type ‘comfort’ zelf een auto mochten uitkiezen en dan zo weg konden rijden, omdat de sleutels in de auto zaten. Echt heel apart en totaal nieuw voor ons. En er stonden echt héél veel auto’s in allerlei typen. Van het type comfort stonden er alleen maar 3 varianten en hoewel Kevin zijn zinnen op een mooie grijze Chevrolet had gezet, zag ik dat er aan de achterkant een beschadiging zat. Dus ik zei dat ik die auto wel prima vond maar dat ik dan wel wilde dat er een aantekening van die schade gemaakt zou worden, zodat we daar later geen ‘gezeik’ mee zouden krijgen. Toen ik een dametje ging halen, zei ze echter dat we een upgrade naar een hogere categorie kregen, omdat er zo weinig keuze was. Volgens ons had ze gewoon geen zin om die schade verder uit te werken maar wij vonden het prima. We hebben nu namelijk een hele stoere bordeaux rode Kia Sportive: 5-deurs en super ruim en ook lekker hoog. Mooie auto hoor, waar we prima 3 weken in rond kunnen rijden. :-)

Dus hoewel we om 11:45 uur geland waren, stapten we pas om 14:15 uur in de auto en konden we naar het hotel rijden. Het rijden was even wennen (alles rijdt hier op een automaat) maar eigenlijk is dat hartstikke makkelijk. Ik had de eer om als eerste te rijden en dat ging prima. Het was ook maar 10 minuten rijden en het hotel was makkelijk te vinden.

We hebben hier een ruime kamer met gratis draadloos internet en de mensen zijn vriendelijk en hebben een gezonde dosis humor. Toen we namelijk later gingen vragen waar de dichtstbijzijnde supermarkt was, zei de ‘guest service clerk’ dat dit eigenlijk te ingewikkeld was om uit te leggen maar hij wilde het wel proberen. Vervolgens liep hij met ons mee naar buiten en wees naar de overkant, waar de supermarkt zich bevindt. :-)

Vanmiddag zijn we dus naar de supermarkt gelopen, waar we onze flesjes hebben gekocht (zonnebrand, aftersun, douchegel, bodylotion etc: die hadden we voor het gewicht niet meegenomen) en waar we vooral onze ogen hebben uitgekeken. We zijn echt pad voor pad door de supermarkt gaan lopen en vonden het reuze interessant. Wat is alles hier ‘veel en groot’ zeg: heel bizar!

Nadat we de boodschappen gedaan hadden, zijn we naar de Subway gelopen (aan de andere kant van de straat zitten allemaal eettentjes, dus het hotel heeft een prima locatie) en daar hebben we ons avondeten gehaald: een lekker broodje met een drankje. We hadden vandaag natuurlijk al 3 maaltijden op maar hadden toch wel weer trek gekregen. Dit was een lichte maaltijd, maar helemaal prima.

En nu is het inmiddels bijna 19:00 uur (04:00 uur NL tijd) en zijn we allebei toch wel heel erg moe van deze lange dag. Dus Kevin gaat nu bij dit stukje nog even de foto’s zetten en dan zijn jullie helemaal op de hoogte van onze eerste vakantiedag!

Morgenochtend gaan we er alweer op tijd uit trouwens en vertrekken we om 09:00 uur voor onze exclusieve ‘Grand Tour of Los Angeles’. Is de meest uitgebreide excursie die er is en kost wel even wat Dollars, maar we willen dan wel meteen alle highlights zien en doen dit dan liever georganiseerd dan op eigen houtje, in een land en stad waar we net zijn en nog helemaal onbekend zijn. Hebben we nu al zin in en dit is de tour die we morgen gaan maken :-)

Maar hier gaat Kevin morgen een verslag van schrijven. Oja, indien jullie op deze blog willen reageren kan dat het beste per mail (marjoleinvdw@hotmail.com / kevin.van.der.burg@gmail.com) of per sms. Smsjes ontvangen kost ons namelijk helemaal niets en ’s nachts staat het geluid van de telefoon uit, dus dat is geen enkel probleem.

Tot de volgende blog!
Marjolein