Gisteren hadden we besloten dat Kevin ook over vandaag zou schrijven, zodat ik morgen over Seaworld zou kunnen vertellen, maar omdat we vandaag (onverwachts) de meeste tijd op een cruiseschip hebben doorgebracht en ik natuurlijk veel meer met scheepvaart heb dan Kevin, ben ik toch degene die over vandaag zal schrijven. :-)
Nadat Kevin vanmorgen zijn verslag online had gezet, zijn we gaan douchen, hebben we de spullen ingepakt en naar de auto gebracht en zijn we om 11:00 uur uitgecheckt. De planning van vandaag was om van Los Angeles naar San Diego te rijden en om een tussenstop bij de Queen Mary te maken, wat een gigantisch cruiseschip is, dat vast aan de kade van Long Beach ligt en wat tegenwoordig ook een hotel is. Is een beetje vergelijkbaar met het SS Rotterdam, maar dan vele malen groter, indrukwekkender en mooier. Ik was alleen zo naïef om te denken dat we daar gewoon naartoe konden rijden en in het restaurant een kop koffie/thee konden drinken, maar daarover zo meer...
Na het uitchecken zijn we weer naar Ralphs (de mega supermarkt) gegaan om dit keer een ontbijt, wat fruit en iets te drinken te halen. Elke dag een uitgebreid ontbijt is namelijk én niet goed voor ons én niet goed voor onze portemonnee, en als je dan een supermarkt in de buurt hebt, is dat een prima alternatief. Ons ontbijt/brunch bestond uiteindelijk uit: een wit broodje rosbief met sla, een ½ croissantje met kipsalade, een muffin, een banaan en een grapefruitsapje. Oké, alleen die muffin was minder goed voor ons maar wel erg lekker ha ha. Nadat we dit allemaal op hadden, kon onze eerste echte rijdag beginnen en om 11:45 reden we weg.
Zo’n 3 kwartier later waren we in Long Beach, hebben we de auto geparkeerd (12 Dollar voor een kop koffie/thee was al wel veel, maar ja we wilden het schip wel graag zien!) en liepen we naar het schip toe. Maar wat bleek; als je geen hotelgast was, moest je een kaartje kopen aangezien het schip een attractie is. Kaartje kostte 25 Dollar per stuk (omgerekend zo’n € 17.50 per persoon!) maar ja, als je daar eenmaal staat, wil je ook wel echt het schip op, dus die koffie en thee werden steeds duurder.
Maar ... bij deze prijs zat wel een audio tour, die je op eigen gelegenheid kon maken en dat was hartstikke leuk! We kregen een apparaatje, een koptelefoon en een plattegrond en toen ging onze tour bij nummer 1 van start. Uiteindelijk hebben we 6 decks en 19 informatiepunten bekeken en zijn we uiteindelijk 3 uur aan boord geweest! We zijn stiekem ook nog van de route afgeweken en zijn zelf wat gangen gaan bekijken en ook hebben we bij de receptie nog gevraagd of we even een hut mochten bekijken en dat mocht! We hebben een suite gezien en ik moet zeggen dat ik meer onder de indruk was dan van het SS Rotterdam, waar we vorig jaar zelfs een uitgebreide rondleiding hebben gekregen. Maar ook dat blijft een mooi schip hoor!
En uiteraard hebben we die koffie en thee ook nog gedronken, op het stuurboord dek heerlijk in het zonnetje aan de waterkant. Dat was genieten hoor!
We hebben aan boord veel gefilmd en vele foto’s gemaakt, dus die zien jullie allemaal nog, maar we hebben echt onze ogen uit gekeken, hebben een top middag gehad en hebben absoluut geen spijt gehad van de entree en de parkeerkosten! Het was een indrukwekkende ervaring!
Om 16:15 kon onze reis naar San Diego écht beginnen maar … ja ja, je raadt het vast al: we stonden in de spits en kwamen in een lange file terecht. En dan zijn er hier dus 5 rijbanen en dan nog staat het vast! Wat wel een geweldige uitvinding is hier, is de carpoolstrook! Meestal is dat de aller linker rijbaan, waarbij er dan 4 ‘normale’ banen zijn en waarvan de vijfde baan de carpoolstrook is. Alleen als je met 2 of meer personen in een auto zit, mag je op deze baan rijden. Dit stimuleert het carpoolen van en naar het werk enorm, want op deze strook heb je geen file. En ze controleren dit heel streng. Mocht je in je eentje onterecht op deze strook rijden, kost het je minimaal 350 Dollar! Wij mochten ook op deze strook rijden en dan is het wel bizar dat je op een gegeven moment een aangepaste weg hebt die langs alle files loopt en waarbij jij zo kan doorrijden. :-)
Uiteindelijk hebben we er 2.5 uur over gedaan en kwamen we iets voor 19:00 uur aan bij onze volgende bestemming: motel Good Nite Inn. We slapen hier 2 nachten en het is voor het eerst in ons leven dat we in een motel slapen. We hadden van tevoren geen idee wat we er van moesten verwachten, maar het is echt keurig: we hebben een hele ruime kamer met zelfs 2 queensize bedden! De badkamer is klein maar dat hebben ze opgelost door de wastafel buiten de badkamer te plaatsen en daar heb je wel genoeg ruimte. We zitten op de eerste verdieping in kamer 207 en we hebben uitzicht op onze eigen auto, dus die kunnen we mooi in de gaten houden.
Na het inchecken (geen gratis draadloos internet hier, maar wel internet) zijn we een stukje gaan lopen. Volgens de vriendelijke receptioniste had je hier vlakbij meerdere restaurants, dus daar zijn we een kijkje gaan nemen. Er zitten hier in de buurt namelijk nog zo’n 5 motels, dus het is heel slim om een aantal eetgelegenheden in de buurt te hebben. We hebben onze keuze laten vallen op een steakhouse met de naam ‘Black Angus’ en daar hebben we echt super uitgebreid en veel gegeten! Voor 26 dollar per persoon hadden we de ‘diner voor 2 special’, waarbij we het voorgerecht deelden, vervolgens allebei een hoofdgerecht kregen met daarbij een salade en patat/aardappels en het nagerecht weer deelden. Maar bij het eerste drankje kregen we ook al brood en die salades waren ook gerechten op zich. Dus we begonnen met brood, kregen toen de salades, toen het voorgerecht wat ook groot was, toen het hoofdgerecht en daarna ook nog eens een dessert. Pff…… Maar alles was even lekker en de steaks (Kevin had de Sirloin steak en ik de filet Mignon) waren uitstekend! Ook betaal je hier 1x voor een frisdrankje en krijg je daarna zo veel ‘refills’ als je wil. Ik was erg dorstig en heb uiteindelijk 3 grote glazen cola light gedronken, waar ik omgerekend maar € 2,50 voor betaald heb. De bediening was ook erg snel en vriendelijk, dus die hebben een extra tip van ons gekregen.
Wat wel erg wennen is, is dat je hier bij de rekening nog taxes betaalt (komt zo nog 5-10 Dollar aan taxes bij) en dat er van je verwacht wordt dat je ook nog tussen de 15% en 20% tip geeft. Het minimum loon is namelijk erg laag, dus de medewerkers leven o.a. van de fooien. Prima als je dit éénmaal weet, maar dat betekent nog even flink rekenen als je moet betalen.
Inmiddels zijn we alweer een uurtje terug op de kamer en gaan we zo lekker slapen. Morgen gaat de wekker om 08:30 uur en zorgen we dat we om 10:00 uur bij Seaworld zijn. Het motel zit redelijk dichtbij: 15 minuten rijden, dus dat is helemaal goed. We zijn erg benieuwd, want Seaworld heeft namelijk ook een aantal attracties zoals een achtbaan. En natuurlijk is er de grote dolfijnen show die we graag willen zien. Morgenavond gaan we dan de haven maar eens verkennen en daar een hapje eten. Omdat we vandaag zo lang op de Queen Mary zijn geweest, komt het er niet meer van om San Diego zelf te bekijken, maar dat is ook niet erg aangezien we van tevoren Seaworld als hoogtepunt hadden en verder niet veel andere dingen hadden die we wilden zien, dus prima!
Voor nu zeg ik welterusten en tot het volgende stukje weer!
Marjolein
Leuk stukje weer K&M. Op naar de volgende...
BeantwoordenVerwijderenGroetjes